LIST KAPELANA ZHP

List Kapelana ZHP 
Druhny i Druhowie!
Na kilka tygodni przed wspomnieniem przyjścia na świat, w ludzkiej postaci Syna Bożego, żywy płomień światła rozpalony w grocie Narodzenia Jezusa Chrystusa w Betlejem rozpoczyna swoją wędrówkę pokoju przez ziemię. Przekazywany z rąk do rąk, przenoszony przez skautów różnych krajów Europy, 11 grudnia 2011 roku w sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej w Zakopanem na Krzeptówkach zostanie przekazany harcerzom i harcerkom Związku Harcerstwa Polskiego przez słowackich skautów. Przez 21 lat od chwili, gdy po raz pierwszy Betlejemskie Światło Pokoju zajaśniało wśród nas, niczym blask w ciemności głęboko wpisało się ono w świadomość harcerskiego życia w naszej ojczyźnie.

W roku zamknięcia obchodów jubileuszu, 100-lecia istnienia ruch harcerskiego na ziemiach polskich mamy przyjąć i ponieść dalej światło z Betlejem, przekazując je innym ludziom. Mamy tym światłem pokoju i nadziei podzielić się z drugim człowiekiem. Warto a wręcz należy w tym kontekście zadać sobie następujące pytanie: Co oznacza dla każdego z nas przyjęcie i poniesienie Betlejemskiego Światła Pokoju? Wszak ono ze swej natury pełne jest już wewnętrznej treści. Po pierwsze, dlatego, że rozpalone w miejscu przyjścia na świat Syna Bożego odsłania przed nami prawdę o zatroskanej miłości Boga, który pochyla się nad losem człowieka zranionego przez grzech. Po drugie, światło płonące w grocie Bożego Narodzenia to również wskazanie na autentyczne źródło łaski i wewnętrznej siły pozwalającej człowiekowi powstawać ze słabości. A więc każdy, kto przyjmuje Betlejemskie Światło Pokoju winien pamiętać o wielkim darze Boga wyrażonym w osobie Jezusa Chrystusa, Jedynego Zbawiciela i nadziei jak z tego faktu płynie. Dopiero z takiej perspektywie i w takim kontekście odkrywamy autentyczną wartość godności każdego człowieka. W świecie nas otaczającym, gdzie często pogarda wobec innych staje się płaszczyzną podkreślania wartości własnych działań, czy to w polityce, czy relacjach społecznych. Bądź świadome plasowanie się ponad innych, niejednokrotnie przybierające postać „wyścigu szczurów” dla nas harcerzy powinno być inspirującym wyzwaniem do troski o każde autentyczne dobro. Harcerski styl życia i wierność naszym ideałom musi stawać się naszą siłą i źródłem przeświadczenia, aby świecić przykładem, wznosząc się w przestworza, niosąc ze sobą wieść, że być harcerzem chcesz.
Czytamy w Ewangelii „Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie” (Mt 5, 16), jeśli zatem mamy dzielić się z innymi nadzieją i radością Betlejemskiego Światła Pokoju powinniśmy sami stawać się ludźmi autentycznie przyjmującymi ponadczasową wartość dobra nieustannie inspirowanego miłością. Wysiłek i trud wkładany w pracę nad sobą, by kruszyć własną słabość, by mądrze stawiać wymagania sobie i innym pozwoli dostrzec moc światła, które prowadzi.
Druhny i Druhowie!
Niech poniesienie Betlejemskiego Światła Pokoju, prowadzi każdego z nas w przyszłość. Jutro będzie takie, jakie jest nasze dziś. Nie obawiajmy się być ludźmi mężnymi i odpowiedzialnymi za siebie i innych, bezinteresownie dobrymi. Niech świadomość bycia harcerzem, harcerkom w naszych środowiskach będzie przedmiotem autentycznej dumy popartej świetlanym przykładem wierności służby Bogu, Ojczyźnie i drugiemu człowiekowi. Na czas naszych wędrówek, gdy będziemy dzielić się z innymi Betlejemskim Światłem Pokoju, życzę Wszystkim wytrwałości i entuzjazmu. Każdy obdarowany przez nas człowiek jest tym jednym jedynym i najważniejszym wpisanym w drogę naszego życia. Warto o tym pamiętać i tym żyć.
 
                                 Ks. phm. Ronald Kasowski
                                 Naczelny Kapelan ZHP