1981

Wrzesień 1981- Pierwsza zbiórka odbyła się w Szkole Podstawowej nr 8 w Świdnicy. Ustaliliśmy barwy drużyny: dziewczęta w okresie próbnym będą nosić chusty żółte, a chłopcy czarne. Wybraliśmy funkcyjnych: redaktor gazetki – Bożena Bąkowska, kronikarz – Małgorzata Kosiba, pisarz – Agnieszka Rozwens, skarbnik – Barbara Zelek. Zastępy: „Orzeł” – Irena Indulska (zastępowa), Marlena Komorowska (podzastępowa), Bożena Bąkowska, Irena Łuczak, Agnieszka Rozwens; „Czarne Stopy” – Jolanta Mączyńska (zastępowa), Renata Szyszka (podzastępowa), Beata Kawka, Grzegorz Świerzko, Robert Dwornik, Dariusz Spisak; „Płomienie” – Tomasz Wyrwa (zastępowy), Bogusław Stanuch (podzastepowy), Panagiota Guzelu, Małgorzata Kosiba, Marek Kozubal, Joanna Wojtaczka; „Sokół” – Maciej Kachnowicz (zastępowy), Renata Sobala (podzastepowa), Barbara Zelek, Dariusz Bojko, Piotr Siorek.

Wrzesień 1981 - Druga zbiórka odbyła się na terenie parku centralnego, spotkaliśmy się o godzinie 18.00. Po chwili podeszła nieznana nam kobieta i przekazała kopertę z listem. Po rozszyfrowaniu zadań ruszyliśmy na poszukiwanie drużynowego, znaleźliśmy go nad zalewem. Czekało na nas również ognisko i gitara. Czas upłynął nam na śpiewie, pląsach i poważnej rozmowie dotyczącej bohatera drużyny.

Wrzesień 1981 - Trzecia zbiórka – postanowiliśmy uczcić poległych żołnierzy i zasłużonych dla harcerstwa. Spotkaliśmy się na cmentarzu przy Alei Brzozowej. Złożyliśmy kwiaty na grobie nieznanego żołnierza i druhny Anny Chomin.

31.10.1981 - Alarmowa zbiórka drużyny. Pierwsza część zbiórki poprowadził Artur Krysztofiak. Następnie w siedzibie hufca opowiedzieliśmy dokładną biografię Andrzeja Małkowskiego – bohatera drużyny. Tym wieczorem rozpoczęliśmy kampanię bohater.

07.11.1981 - Rajd szkoleniowy do Rogoźnicy. Instruktorzy X MKI „Szefczyki” przekazywali nam swoją wiedzę na sześciu punktach, które znajdowały się na terenie byłego obozu koncentracyjnego Gross – Rosen oraz we wsi Rogoźnica.

Listopad 1981 - Siódma zbiórka - wybieraliśmy funkcyjnych: redaktor gazetki – Bożena Bąkowska, pisarz – Agnieszka Rozwens, skarbnik – Barbara Zelek, kronikarz – Małgorzata Kosiba. Zapadła decyzja o akcji zarobkowej drużyny - sprzedajemy butelki i makulaturę.

Listopad 1981 – Członkowie X MKI „Szefczyki” (przyjaciele naszego drużynowego) zaprosili nas na kominek historyczny.

Listopad 1981 - Ósma zbiórka. Zatwierdzamy nazwy zastępów: zastęp pierwszy – „Orzeł”, zastęp drugi – „Sokół”, zastęp trzeci – „Płomienie”, zastęp czwarty – „Czarne Stopy”.

26.11.1981 - Kominek o Andrzeju Małkowskim w ramach realizacji zadań kampanii bohater.

30.11.1981 - Wieczór Andrzejkowy – doskonale bawiliśmy się na dyskotece. Wtedy też podjęliśmy bardzo ważną decyzję – nazwaliśmy naszą drużynę – „Dęby”.

Dąb jest drzewem długowiecznym, mocnym. Cechuje się dużą wytrzymałością. Drewno dębowe z powodu swojej twardości i trwałości należy do najbardziej szlachetnych. Dęby mają mocne pnie i korzenie, bardzo często są pomnikami przyrody. Z pnia dębu rozwidlają się liczne rozłożyste konary, znakomicie pochłaniają światło słoneczne i wodę. Dąb to drzewo szczególne, okazałe, rosnące wysoko, robiące wrażenie. Liście dębu występują na krzyżu harcerskim - symbolizują męstwo. „Liście dębu” – to również odznaka wyróżniająca instruktorów z długoletnim stażem na funkcji drużynowego. 

Grudzień 1981 - Ustalamy sieci alarmowe zastępów. Przystępujemy do ruchu drużyn sztandarowych hufca.

Grudzień 1981 - Przystępujemy do zdobywania odznaki chorągwianej Chorągwi Wałbrzyskiej ZHP

10.12.1981 - Spotkanie z: rodzicami, dyrektor szkoły – panią Jasionowicz i opiekunką harcerstwa w szkole – panią Żywicką oraz komendantką hufca hm. Krystyną Bełz. W kronice dokonano takich wpisów: „wytrwałości w pracy” – Krystyna Bełz, „dyrekcja zobowiązuje się dołożyć wszelkich starań i przyczynić się, aby drużyna funkcjonowała i miała wszelkie możliwości do działania jeszcze prężniejszego” – Ewa Żywicka, „może jestem mało kompetentną osobą z ramienia komendy hufca, ale obiecuję, że druhnie komendantce zdam szczegółową relację z tej wspaniałej imprezy” – phm. Violetta Bednarczuk, „myślę, że jak będzie więcej takich drużyn harcerskich na pewno będziemy mogli powiedzieć NA SŁOWIE HARCERZA POLEGAJ JAK NA ZAWISZY” – pwd. Jerzy Socha, „może zaprzyjaźnią się nasze drużyny? Zapamiętajcie, NA SŁOWIE HARCERZA POLEGAJ JAK NA ZAWISZY” – pwd. Artur Krysztofiak.

11-13.12.1981- Przystępujemy do realizacji zadań Harcerskiego Pogotowia Zimowego. Dokumentacja realizacji tego zadania jest bardzo pokaźna - kilkanaście meldunków. Każdy zastęp miał przydział ulic i miejsc, do których miał dotrzeć. Zima była wtedy bardzo mroźna i nie spodziewaliśmy się wtedy tego, co stanie się 13 grudnia. Wstaliśmy rano bardzo zdziwieni, telefony nie działały, a przecież mieliśmy do wykonania jeszcze tyle zadań. Wtedy, jako młodzi ludzie, zupełnie nie rozumieliśmy sytuacji i „stan wojenny” to były słowa nieznane. Zastanawialiśmy się, czy jako organizacja patriotyczna, zbliżona do kościoła i „Solidarności” nie zostaniemy np. rozwiązani. Pomysły, które chodziły nam po głowie to: gdzie schować proporzec, sztandar, ukryć dokumentację - takie „Dębowe Szare Szeregi”.

13.12.1981 - Stan wojenny. Nie przerywamy działań harcerskiego pogotowia zimowego. Posiadamy

dokument, podpisany przez Przewodniczącego NSZZ „Solidarność” ZEM w Świdnicy pana Moździerza, który to związek bierze naszą drużynę pod opiekę. Nie zdążyliśmy zrealizować postanowień zawartych w porozumieniu, ponieważ stan wojenny zniszczył wszystkie nawiązane kontakty. Pan Moździerz został internowany i wyemigrował z Polski jak wielu opozycyjnych działaczy „Solidarności”.

26.12.1981 - W drugi dzień Świąt Bożego Narodzenia spotkaliśmy się towarzysko nad zalewem. Czas upłynął na zimowych zabawach.